Waarom moet poep zo vreselijk stinken?

De afgelopen dagen moest ik 'schijten als een zieke gnoe', en gezeten op den porscheleinen troon borrelden de volgende overpeinzingen op.

Is er een evolutionair voordeel? Blijkbaar was er volgens moeder natuur geen reden om de geur van het lichamelijk afval wat te maskeren. We weten uit fossiele vondsten dat de dinoos er al flink weg mee wisten. Sindsdien lijkt er weinig veranderd.
Bij sommige dieren wordt de geur gebruikt voor communicatie; hier was ik, dit is mijn territorium, ik ben loops, etc. etc. Andere eten het weer op als aanvulling op hun voeding: zoals konijnen. Wormen (eigenlijk een buisje met een mond en een kont) kauwen zich door de aarde en poepen deze weer luchtig en vruchtbaar.
Maar wat moeten wij Homo Sapiens ermee? Iedereen walgt van de geur, en we doen alles om het te maskeren: wc, riool, luchtverfrisser, spoelblokken, chloor bleekmiddel... de geur van poep alleen al is reden genoeg om de Intelligent Design-theorie met één beweging door te trekken.

Zou de afkeer van de geur opgesloten zitten in onze cultuur? De Romeinen zaten naar verluid lekker met zijn allen in een grote ruimte te kleien. Dat zie ik ons anno 2000-nu niet meer doen.

Waarom mag mans beste vriend (de hond) op straat pissen en kakken, terwijl ik daar gelijk een bon voor krijg? Waarom ruimen hondenbezitters de zut van hun dier niet op, zoals bijna overal verplicht is? Hoe zouden zij het vinden als ik bij hun voordeur een flinke letter zou leggen? Zou ik dan ook lekker geaaid worden? En wat dacht je van paarden? Alle goden, als die beesten gaan faxen naar Darmstadt dan ligt de halve weg onder!

Allemaal overpeinzingen die ik had toen er weer eens een beer aan het hek zat te rammelen... en nu dan handjes wassen.