Na alle verhuis voor- en nabereidingen, had ik al besloten: vandaag wordt er weer eens ge(race)fietst. De laatste rit was immers al weer meer dan 5 weken geleden.
Dat begon dus vanochtend met het bavianen-pluis van de poten te krabben. Van die wollige lama-poten onder een koersbroek is immers geen gezicht. Fietsje klaargezet, bandjes op spanning, stof eraf geblazen...

Klik, klik, en weg waren we (mijn fiets en ik - de fiets is voor mij altijd een soort gezelschap, we vormen tenslotte een 2-eenheid).
Vooraf had ik al besloten de Zeelandbrug te willlen 'pakken', ik woon er nu vlakbij en dat zijn dus mooi kix voor nix. Daarna zou ik wel zien.
Oef, ik was ook wat stoffig geworden, en ook mijn bandjes stonden ook op spanning... al die chinees en friet van de verhuis moeten ook ergens blijven.

Wauw, de Zeelandbrug! Samen met Zierikzee een icoon uit mijn jeugd, en nu fietste ik hier! Hehe, stoute plannen: waarom ook niet even de Oosterschelde-kering erbij doen? Dat ritje staat al heel lang om mijn verlanglijst, sinds collega EdwinG vertelde dat ie dit altijd met zijn vader reed: het 'Vader & Zoon'-rondje. Terleurgestelde Peter van Straaten-fans kunnen nu wegklikken.

Jaaaaaaaaaaaaa.... zeer speciaal dat gevoel: plaatsen voorheen onbereikbaar voor de fiets zijn plots één grote speelwei. Het rijden over de pijlers bij de Oosterschelde is wel vermoeidend: die 2cm brede reepjes op 8 bar geven niet echt veel comfort als je telkens over de las van de segmenten rijdt, slecht voor de cadans. Ook jammer is dat het hoogste punt (over de sluis) niet voor de fiets toegangelijk is, hoe maak je anders je hoogtemeters in Zeeland?

Vanaf de Banjaard naar huis was het beste er wel vanaf, maar aan het eind was er van het gemiddelde nog mooi 28km/h over. Niet over zeuren na 5 weken niets doen.

De volgende keer een rondje Veerse Meer (als eens eerder gereden meet Sjaan en C.)