In klein leed

’s Nachts even uit bed voor een slok water. Terwijl ik terug tussen de klamme lappen kroop “zag” ik in een flits de ronding van de grijze kale aarde, geen ster aan de hemel, alleen oneindig zwart. In bijna het zelfde moment associeerde ik de ervaring met “0” (nul), niets, leegte…

nul

De volgende ochtend werd ik wakker met een knallende hoofdpijn.

Ik moet echt stoppen met het kijken naar Doctor Who en documentaires over het einde van het heelal.

Recommended Posts

Reageer:

Weet je nog wel oudje (klik)Lage zon, nat wegdek, vallend blad: herfst!