In politiek

Wekenlang werden we gehersenspoeld met JA / NEE. Je kon geen radio of TV aanzetten, krant open slaan of het ging over JA / NEE. ‘Ik zeg op 1 juni JA’ …. op ‘1 juni zeg ik natuurlijk NEE”. Zeg JA, zeg NEE, Zeg JA, zeg NEE, Zeg JA, zeg NEE, Zeg JA, zeg NEE…….. het werd er in geramd de afgelopen dagen. Er was een ‘JA-kamp’, de tegenstanders verenigden zich in het ‘NEE-kamp’. Als je de media mocht geloven liep er een dikke onzichtbare scheidslijn door de maatschappij. Op straten, in kroegen en supermarten zag je de mensen elkaar aankijken: is dat zo vieze JA-knikker, wie is die achterlijke NEE-gatieveling?

JA / NEE, NEE / JA… NEE-derland – JA-derland.

De Grote Dag 1 Juni:
mijn al dagen kloppende stemvinger mocht eindelijk het JA- of NEE-knopje op de stemcomputer gaan beroeren. Groot, ja GROOT was de deceptie dat er helemaal geen JA of NEE gekozen kon worden!

VOOR of TEGEN…. dat waren de 2 smaken waaruit ik mocht kiezen, ik voelde de grond onder mijn voeten wegzakken. Ik was totaal gedesoriënteerd. Hier stond ik, de vleselijke geworden Yin-Yang, al weken in gevecht om de balans in mezelf: JA / NEE – NEE / JA.

In een flits moest ik gissen naar de betekenis van VOOR en TEGEN. Waren ze gelijkwaardig aan JA en NEE of was dit een listig plan van het JA-kamp om ons te misleiden… de rij achter mij werd langer en langer… later hoorde ik van vrienden dat ik schuimbekkend ben afgevoerd terwijl ik riep; "Ik ben VOOR NEE… NEEEEEEEEEEEEEEEE…."

Recommended Posts

Reageer: