In mok ôk è

katjaEen mok ok è met terugwerkende kracht. In mijn eerste  (?) levensjaarkreeg ik een clown-achtig popje waarvan ik al snel onafscheidelijk was. Op één of andere manier had ik beslist dat het een meisje was en dat ze Katja moest heten.

KatjaZoals al mijn speelgoed verging ook Katja versneld tot stof, of raakte kwijt, dat weet ik niet meer. Ik heb nog wel een vage herinnering dat ik er zeer verdrietig om was.
Ook herinner ik me een flard (‘deskundigen’ die beweren dat je niets kan onthouden van voor het 4e levensjaar: fok ze!) dat mijn moeder en ik in de lokale winkel-galerij, een nieuwe Katja vonden. Katja II!

Ook Katja II raakte kwijt, alleen wordt ze bij elke verhuis weer gevonden!

Welkom in Zeeland lieve Katja.

Recommended Posts
Comments
  • Theo Neutelings
    Beantwoorden

    Katja I werd geleidelijkaan van boven af geconsumeerd en aldus gedecimeerd. De nodige PAK’s, PCB’s en vreemde kleurstoffen heeft het knagertje gelukkig goed weerstaan. Katja I (wat er nog van over was) werd daarom verbannen naar de vuilnisbak. Inderdaad, verdriet alom, vandaar toch die intree van Katja II. Alleen onder toezicht mocht met haar gespeeld worden..
    Katelijne is inderdaad een fraaie en welluidende naam. Nu de invulling nog…..
    PS In het familiefotoarchief zit nog een mooie foto die bovenstaande goed illustreert.

Reageer:

Joris 10-pinter
%d bloggers liken dit: