In mok ôk è, motorfiets

In Bologna is een nieuw kindje geboren, wat zeg ik: twee kindjes. Op een zwoele Italiaanse zomeravond in 2012 hadden de Hypermotard 1100 en de Multistrada 1200 iets moois. Het was kort maar vurig en vol van passie. Het resultaat? Een tweeling: de Hypermotard en Hyperstrada. Met de brute looks van mama en de praktische instelling van papa zijn de kleinen (821cc) een interessante aanvulling op het Ducati-gamma. De HyperMotard lijkt op mams, een echte Supermotard, maar is gemuteerd tot een watergekoelde kleine heethoofd (Testatretta). De HyperStrada deelt de zelfde basis maar lijkt, met de grotere ruit en spatborden en carterbescherming, meer op zijn vader.

Hyperstrada_8[1]

Eerste indruk
Zo rond de motor lopend toont deze overduidelijk zijn herkomst: een vakwerkframe met de L-twin, de enkelzijdige achtervork, een lekkere set wielen, de Brembo remmenwinkel, die unieke vormgeving… geen misverstand, dit is een Ducati. Veder vallen de afgeronde zachte koffers op, de schokdemper aan de linkerzijde van de motor, de korte bescheiden uitlaatdemper en de perfecte doordachte afwerking (dat is ook wel eens anders geweest). Naast de handkappen heeft ie qua bekleding verder niet veel om het ranke lijf; lange beentjes met een korte broek.

Zoals ie daar staat is ie eh… compact: qua formaat is het echt een babystrada vergeleken papa MultiStrada. In het zadel wordt dit nog eens bevestigd. Dit is geen motorfiets voor reuzen, maar uw gemiddelde redacteur kon er prima mee uit de voeten. Ook valt onmiddellijk op hoe rechtop en dicht je op het stuur zit, vergelijkbaar als bij de Ducati Monster 796, maar dan met een breder stuur en op hogere poten: Supermotard-style. Ook het dashboard lijkt op dat van de Monster, maar dit exemplaar oogt degelijker en is wel goed afleesbaar. Het LCD-scherm toont de snelheid, toeren en de rijmodus. Met behulp van twee knoppen op de linker stuurhelft, kunnen een kilometerteller, twee dagtellers, reisduur, gemiddeld verbruik, actueel verbruik, water- en omgevingstemperatuur worden weergegeven.

De HyperStrada toont zich dan wel een reislustig ventje, het blijft toch de helft van een Supermotard-tweeling: compact, sportief en uitdagend. Dit is weliswaar een HyperMotard die 20cm werd verlaagd en daarna voorzien van extra’s als grotere spatborden, een windscherm, koffers, een dikker zadel, duo-grepen én twee 12V-aansluitingen, maar dat maakt het natuurlijk nog geen reismotor. Wel maakt het de HyperStrada comfortabel genoeg om naar, bijvoorbeeld, de Eifel te knorren (Strada), om eenmaal ter plekke lekker loos te gaan (Hyper).

Rijden
Een klein motortje dus? Misschien, maar vergis je niet, zoals elke modern kind hebben deze Hypers aardig last van ADHD. Dat begint al met het starten. De motor spreekt duidelijk het bekende Bolonese dialect: na een druk op de knop staat ie al lekker te blaffen en bij het lurken aan de potmeter (kijk ma, geen gaskabel!) begint ie goed te raspen uit zijn korte roeptoeter. Opvallend is de afwezigheid van de bekende Ducati-rinkel, het blok is voorzien van een natte koppeling.

Ducati Hyperstrada rijden

De bak klakt in de eerste versnelling, de lichte koppeling gunt maar weinig speling en weg zijn we. Hop naar 2, 3 en 4… oh, rijdt ons al 120km/u?
De eerste twee versnellingen zijn wat lang, gelukkig loopt de motor redelijk schokvrij vanaf 3000 tpm. Twijfelt dit goedmoedige bekofferde pakezeltje nog zo rond de 4000 rpm, daarboven gaat het flux naar de 7000 alwaar ie zich ontpopt tot een maniakaal racepaard in pure extase… waaaaaaaahhhhyper! Absurd wat die twee beentjes van 410 cc eruit weten te persen.
De injectie pakt goed op, ook na een koude start en bij hernemingen, wel neigt de motor wat tot Konstant Fahr Ruckelen bij de lagere toerentallen, maar alles binnen het acceptabele. De ride by wire is even wennen, vooral in de Sport-stand reageert ‘de gas’ wel heel direct.

Blèh: regen! Tijd om de elektronische hulpmiddelen aan te roepen. Het brein biedt standaard drie rijmodi met toenemende digitale assistentie van ABS en DTC: Sport, Touring en Urban, bovendien wordt bij de laatste het vermogen geknepen. Daarnaast kan de berijder persoonlijke combinaties maken (tip: standje Sport met de actievere ABS en DTC van de Touring modus). Het wisselen tussen de verschillende standen kan al rijdend gebeuren.

In de Eifel is het zowaar droog, tijd om de motor écht aan de tand te voelen. Het neutrale stuurgedrag en het brede stuur geven veel vertrouwen. De banden, Pirelli Scorpion Trail, dragen daar goed aan bij, geen sportrubber maar allround genoeg voor de meesten onder ons. Banden en vering filteren oneffenheden en richels in de weg netjes weg. De voorvork houdt het simpel, er valt niets in te stellen, maar doet zijn werk braafjes onder de meest uiteenlopende omstandigheden. Op hogere snelheden wordt het allemaal wat minder precies, maar alles binnen het aangename. Achter zijn veervoorspanning (met handige draaiknop) en de uitgaande demping in te stellen. Hardrijders zullen misschien snel de grens vinden maar in het echte leven biedt het rijwiel-gedeelte een mooie mix van comfort, stabiliteit, feedback en hanteerbaarheid.
Vertrouwen komt ook van de remmen. De voorremmen zijn, zoals we van Ducati gewend zijn, dik in orde. De indrukwekkende radiale Brembo monoblocs (met een axiale pomp) remmen zo hard dat je stiekem blij bent dat er een ABS-vangnet is. Achter viel de lange slag op. Er zat zowaar gevoel in, maar de vertraging was niet indrukwekkend. Wel handig om de motor zo nodig wat te corrigeren in de bochten.

Hyperstrada

En verder
In het zadel kan je rustig een lange tijd blijven wonen. De beperkte bewegingsvrijheid is wel een punt van kritiek. De duo-buddy werd na 300km goed bevonden door mijn lief. Ook met de koffers was er plaats genoeg voor beiden (lengte 180 en 170cm, gemiddelde schoenmaat). Die koffers zijn duidelijk samen met de motor ontworpen, ze sluiten goed aan bij de lijnen van het geheel. Met 2 x 25 liter kan er genoeg in de waterdichte binnentassen voor een lang weekend weg, ook een helm past er prima in.
Het windschermpje werkt verrassend goed, het bovenlijf blijft redelijk uit de wind en er is geen hinderlijke turbulentie rond de helm. Overigens is er een grotere ruit als accessoire leverbaar. Handkappen en de optionele handvatverwarming houden de hoefjes op temperatuur.
Nog een verrassing: het verbruik. Gedurende de 5 dagen dat we de motor in ons bezit hadden, liet de boordcomputer een verbruik van 4,5 à 5 liter per 100km zien. Met een tank van 16 liter biedt de HyperStrada daarmee een prettige actieradius. Het reservelampje begint al vroeg met waarschuwen, aan de pomp ging er meestal niet meer dan 11 liter bij.
Tenslotte: niet sportief, wel praktisch, een middenbok (ontbreekt op de HyperMotard). En voor wie het weten wil: de spiegels zijn lelijk, bieden matig zicht maar trillen niet.

Hyperstrada

Conclusie
Tijdens de test is de HyperStrada is een zeer volwassen, doordachte motorfiets gebleken. Qua uiterlijk was het liefde op het eerste gezicht. Het is een echte Ducati zowel in verschijning als gedrag: een betoverend lijnenspel, rauw, sportief, maar alles met een welkome moderne verfijning. En wanneer de eerste vlinders zijn verdwenen, blijkt het goed mogelijk om met de HyperStrada een langdurige all-round relatie op te bouwen. Want wát een goed pakket heeft Ducati weten samen te stellen met deze motorfiets: met veel plezier bruikbaar onder uiteenlopende omstandigheden, een hooligan met praktische inslag.
Er is nog steeds veel ‘karakter’ maar dan alleen van het goede soort. Zo zal je tevergeefs zoeken naar zaken als een luidruchtige mechaniek, een beroerde koude start, slecht zichtbare controlelampjes, slordige montage en duur onderhoud.
Wie zich stoort aan het Supermotard-duiveltje op de linkerschouder, is misschien beter af van met de goedkopere engeltjes als de Honda NC700X, Suzuki V-Strom 650A of de degelijke BMW F 800 GS. Serieuzere alternatieven zijn de KTM 990 SM T en de Triumph Tiger 800.
Echter voor wie de snelheid zoekt van een Supersport, maar dan hanteerbaarder, praktischer en comfortabeler, zou eens een proefrit moeten overwegen. Eén waarschuwing is wel op zijn plaats: waarschijnlijk krijg je de helm niet meer af door de brede grijns.

  • Like: doordacht concept, ABS en DTC, uitrusting, afwerking, verbruik
  • Mèh: voorvork niet verstelbaar, bewegingsruimte op het zadel
  • Test-omstandigheden: 1450km (waarvan 300km duo), Nederland, Duitsland (het gebied rond de Moezel) in wisselvallig weer van 13 tot 23°C met regen, zon, en wind in alle mogelijke varianten
  • Storingen: passeer-schakelaar (groot licht) werkte soms niet goed

Beoordeling

rating 5 van 5 bijen

Specificaties

Motor
 Testastretta 11°, 2 cilinder (90°), 4 kleppen per cilinder, desmodromische klepbediening, vloeistof gekoeld, elektronische brandstof injectie, ride by wire bediening
 Inhoud: 821cc, boring x slag: 88 x 67,5 mm
 Compressie: 12,8:1
 Vermogen: 118pk (81kW) @ 9280 tpm
 Koppel: 89 Nm @ 7750 rpm
Transmissie
 Versnellinsgbak: 6 versnellingen,verhouding, 1.85:1
 Overbrenging: ketting, kettingwiel voor/achter 15/45T
 Kopppeling: slipper en servo natte multiplaat, kabel bediend
Rijwielgedeelte
 Vakwerkframe van stalen buizen
 Voorvering: 43mm upsd, niet instelbaar
 Achtervering: enkelzijdige achtervork van aluminium, progressief link system, een enkele demper met instelbare voorspanning en uitgaande demping
 Wielen: 10-spaaks in lichte metaal, 3.50" x 17" voor, 10-spaaks in lichte metaal, 5.50" x 17" achter
 Banden Pirelli Scorpion Trail, 120/70 ZR17 voor, 180/55 ZR17 achter
 Veerweg: voor en achter 150 mm
 Remmen: dubbele 320 mm semi-zwevende schijf met radiale Monobloc Brembo 4-zuiger remtangen en een axiale rempomp met instelbare greep voor, enkele 245 mm schijf disc, 2-zuiger remtang achter, Bosch 9MP ABS
Afmetingen
 Gewicht: 181 kg (droog), 204 kg (rijklaar)
 Zithoogte: 850 mm (830 mm met optioneel lager zadel)
 Wielbasis: 1.490 mm
 Balhoofdhoek: 25,5°
 Naloop: 104 mm
 Benzinetank: 16 l
Garantie
 twee jaar zonder kilometerbeperking, onderhoud: elke 15.000km (of 12 maanden), controle klepspeling elke 30.000km,
Prijs
 €14.290 (NL), €12.360 (BE)
Hyperstrada dash

Een gastbijdrage van Rikkie Neutelings (foto’s: Ducati.com)

Recommended Posts

Reageer: